Wauw! Wat heeft gisteren veel bij me losgemaakt en wat voelt dit sterk! - Sandra

Sandra

Wauw! Wat heeft gisteren veel bij me losgemaakt en wat voelt dit sterk!

Ik vond het heerlijk om buiten te zijn, eerst fris onder de donkere dreigende wolken. De eerste oefening kende ik en vond ik niet moeilijk om te doen. Ik heb vertrouwen in de ander en ik heb vertrouwen in mezelf. Daarna het ronddraaien was ook een oefening die ik kende en lekker aanvoelt. Ook het Chinees boksen was niet nieuw. De inzichten van anderen in zichzelf gaven me een ander beeld van mezelf. Waarom wilde ik niet winnen?

Ik merkte dat ik twijfelde of de workshop me genoeg op zou leveren toen je met de bal in de kring ging staan. Ik dacht, dit spel ken ik ook (naar elkaar overgooien en wel of niet vangen). Maar dat was een foute inschatting. Ik wist niet dat het een zware bal was, waardoor ik niet was voorbereid en de bal me letterlijk uit mijn evenwicht sloeg.

De bal stond voor de administratie van mijn praktijk, die ik als een veel te zware last ervaar. Fijn om de tranen te laten stromen. Fijn ook om anderen te horen zeggen dat ze boos op jou werden. En dus bij mezelf tot de conclusie te komen dat ik dat niet had. Ik denk dat ik eerder de schuld aan mezelf geef dan aan anderen (niet altijd hoor).

Bij het boksen merkte ik dat ik in mijn kracht sta en hoewel ik eigenlijk altijd roep dat ik meer balans wil, sta ik in balans.

Wanneer ik moet slaan merk ik dat ik niet wil vechten, het is een opdracht dus ik doe het maar ik wil harmonie/balans. Maar als ik wil veranderen, als ik een andere weg in wil slaan ontstaat er disbalans en moet ik vechten voor mezelf. Het feit dat ik goed in balans sta geeft me de kracht dat als ik een andere weg kies ik erop kan vertrouwen dat ik mijn balans weer terug zal vinden, daar ben ik krachtig genoeg voor.

Bij het boksen van 10-100% merk ik de kracht nog eens, ik geef alles, sla krachtiger met rechts dan met links. De andere twee zijn verrast dat dit in me zat. Het voelt sterk en bevrijdend.

Daarna rennen, ik voel dat mijn tranen hoog zitten: wat is mijn doel? Wanneer dit voor mij duidelijk is: Vechten voor mezelf kan ik gaan.

Ik merk wel dat ik veel opdrachten als observator begin, eerst de kaders van de opdracht zie en het vervolgens zelf pas ga doen. De dag voor de workshop heb ik telefonisch met een vriendin gesproken (zij geeft trainingen in non violent communication). Ik had haar gevraagd om een gesprek vanwege het ‘klem zitten’. Zij had afgelopen week training gehad van een Texaan (met grote cowboyhoed) en hij had gezegd: “When you fall off the horse you don’t only have to go back on the horse, you have to go with the horse. When you don’t go with the horse, the horse will kick you off.” Vooral de laatste zin kwam bij mij binnen. Ik ben een doorzetter en stap dus steeds weer op het paard, gedeeltelijk ga ik ‘with the horse’, maar gedeeltelijk (administratie) ga ik niet ‘with the horse’. En dus gooit hij me er steeds weer af en lig ik steeds weer in de modder. Zij zei: “Je zit op het verkeerde paard!”

Dankjewel Heidi voor de heftige en emotionele ochtend en alle inzichten!

Heidi: “Een aantal maanden later krijg ik het volgende bericht van Sandra, wanneer ik haar vraag hoe het nu met haar gaat.”

Ik heb direct de week na de workshop mijn contract opgezegd. En vanaf die tijd geen seconde meer getwijfeld. Emoties spelen natuurlijk wel. Het gevoel van falen kwam in het begin wel op. Vertellen aan cliënten was ook niet fijn, maar toen ik eerlijke en begripvolle reacties kreeg sterkte me dat. Nu ben ik druk bezig met afronden (administratie en dus niet mijn favoriete bezigheid). Hoewel het nog druk is voel ik wel al meer ruimte. Ik ga over een tijdje dingen doen die ik al heel lang wil doen en ik heb het vertrouwen dat dan duidelijk gaat worden wat ik wil.