Blog over het beste excuus ooit voor het volhouden van goede voornemens door Heidi van Kampen

Het beste excuus ooit!

Een excuus verzinnen om ergens onderuit te komen wordt meestal als iets ‘negatiefs’ gezien. Dit blijkt wel uit de vele uitspraken die je hierover vindt en bijvoorbeeld een quote als:

“An excuse is a way of promising ourselves we will have that same issue again.”- Henry Cloud

Ondanks dat ik inderdaad ook van mening ben dat je met excuses niet veel verder komt, hoorde ik begin dit jaar een excuus waarvan ik hoop dat iedereen ‘that same issue’ vooral maar heel vaak mag hebben!

Waar even Netflixen al niet goed voor is…

In de eerste week van dit nieuwe jaar zat ik lekker rustig op de bank (ja, dat doe ik ook ;-)) naar de documentaire ‘Minimalism: A Documentary About the Important Things’ te kijken. Het gaat over mensen die in een ‘tiny house’ wonen, zich ontdoen van bijna al hun spullen en deze beperken tot datgene wat ze echt nodig hebben.

Op een gegeven ogenblik werd er aan één van de personen in de documentaire gevraagd waarom deze ervoor koos om minimalistisch te gaan leven. Wat die persoon antwoordde kwam bij mij ineens écht binnen:

“Because it makes me happy!”

Wanneer ik deze documentaire op een ander tijdstip gekeken had, was mij dit antwoord misschien niet eens zo opgevallen, maar nu was het voor mij echt even een ‘eureka’ moment!

Geen speld meer tussen te krijgen!

Stel je hebt jezelf voorgenomen iets te gaan veranderen in je leven, zoals bijvoorbeeld gezonder eten, meer bewegen, zoeken naar een andere baan of misschien wel afscheid nemen van mensen die energie bij je wegtrekken.

Wat je je ook voorgenomen hebt, soms is het niet gemakkelijk om aan anderen duidelijk te maken waarom je deze keuze hebt gemaakt.

Misschien herken je het wel, je komt in een situatie waarin je er niet onderuit komt om aan te geven wat je nieuwe voornemen is (denk aan een verjaardag met lekkere hapjes, een vermoeide werkdag en geen zin om nog te gaan bewegen, ontmoeting met je favoriete collega en hoe ga je die het nieuws van je vertrek vertellen of je komt juist nu bekenden tegen van de persoon die je eigenlijk minder wilt zien).

Het liefst kruip je weg, want wat moet je zeggen? Je begint allerlei excuses of antwoorden op vragen te verzinnen, om maar zo snel mogelijk uit deze lastige situatie weg te komen.

Maar wat nu als je oprecht kunt zeggen:

Ik doe dit omdat ik er gelukkiger van word!

Natuurlijk kan het best zo zijn dat iemand doorvraagt, maar bedenk zelf eens…hoe zou jij reageren wanneer iemand aan jou aangeeft dat dit de reden is voor wat hij/zij (niet) doet?

Zou jij proberen die ander zijn/haar ‘geluk’ uit de wereld te praten? Ik denk eerder dat je interesse gaat tonen in zijn/haar motieven, want is het niet geweldig als iemand dingen doet waar hij/zij gelukkig van wordt?

Goede voornemens en resultaat verzekerd?

Maar dit excuus kun je natuurlijk niet zomaar lukraak de wereld in roepen. Wanneer je dit niet echt oprecht meent, zal de ander dit zeker ook voelen en waarschijnlijk zelfs aan je zien. Wanneer jij over iets praat dat je enthousiast en gelukkig maakt, straal je namelijk! Let er maar eens op bij anderen…

En dat is niet het enige. Wanneer jij niet oprecht meent dat datgene wat je doet je gelukkig maakt, dan durf ik te wedden dat je je goede voornemen niet gaat volhouden en je jouw gewenste resultaat niet gaat bereiken.

Alleen wanneer je je echt gelukkig voelt bij het uitvoeren/streven naar jouw gewenste resultaat en je de dingen doet omdat ze je echt gelukkiger maken, dan is resultaat verzekerd.

Welk voornemen heb jij voor dit jaar gemaakt of wil je gaan maken? Bedenk eens waarom je dit eigenlijk wil doen.
Omdat je denkt dat je er gelukkiger van wordt? Weet je dat wel zeker? Of wordt iemand anders er gelukkiger van? Of zeggen anderen dat je er gelukkiger van wordt? Is dit wel ECHT wat je wilt?

Zolang je nog niet van enthousiasme opspringt om te starten met je voornemen, zoek dan verder naar je motivatie tot je dit wel doet of zoek iets anders.

Ofwel zoals Derek Sivers zegt:

“If it’s not a ‘hell yes!’, it’s a no.”

Weet je niet precies hoe dit enthousiasme ongeveer voelt? Denk dan eens terug aan de tijd dat je nog kind was en iets echt héél graag wilde. Je kon bijvoorbeeld bijna niet slapen van enthousiasme, omdat je wist dat je de volgende dag jarig was en cadeautjes zou krijgen…

Wil versus wilskracht

En wanneer je dan opspringt van enthousiasme over het resultaat dat je wilt behalen…vergeet dan niet dat de weg hiernaartoe net zo belangrijk is, want meestal duurt het even voordat je je resultaat behaald hebt.

Mensen hebben moeite om voor lange termijn doelstellingen gemotiveerd te blijven. Dit vergt ‘wils-kracht’ en ‘kracht’ uitoefenen kost energie en soms is de batterij gewoon leeg en lukt het gewoon niet meer om onze wilskracht nog in te zetten. Wanneer je er dus voor kiest om voor een lange termijn doelstelling te gaan, dan is het belangrijk om de weg hiernaartoe zo min mogelijk op basis van ‘wilskracht’ te doen, maar op basis van ‘wil’!

Ofwel, zorg ervoor dat ook de weg ernaartoe LEUK is en dat je dus eigenlijk zoveel mogelijk van alle stappen die je wilt zetten ook doet omdat; ‘je er OP DAT MOMENT gelukkiger van wordt’.

Hoog tijd om zelf met jouw voornemen aan de slag te gaan. Waarvoor ga jij dit jaar oprecht het excuus ‘omdat ik er gelukkig van word’ gebruiken?